Pomnik, wg projektu przyjaciela poety, wybitnego architekta, dyrektora Królewskiej Szkoły Rzemiosł i Sztuki we Wrocławiu, Hannsa Poelziga, wykonała jego żona, ceramiczka – Marlene Poelzig. Zwieńczony został falującym, ekspresyjnym motywem „języków ognia”, z których do lotu ku nieśmiertelności podrywa się ptak. Interpretację treści ideowych nasuwa legenda zamieszczona w „Księdze Ducha Gór” o tym, jak stara matka przy radosnym śpiewie ptaka zapomniała o śmierci. 
Dziś pomnik, po konserwacji, ustawiony został obok muzeum – Domu Carla i Gerharta Hauptmannów, a na cmentarzu znajduje się pamiątkowa płyta.